කාත්තන්කුඩි සමූල ඝාතනය

1990 වසරේ අගෝස්තු තුන්වැනිදා, කොටි සංවිධානයට සම්බන්ධ සංවිධානයක් විසින් කාත්තන්කුඩි -1 මීරාජුම්මා පල්ලිය හා මන්ජන්තොඩුවායි හුසයිනියා පල්ලියට එල්ල කළ ප්‍රහාරයෙන් සාමාන්‍ය වැසියන්  147 දෙනකු ඝාතනයට ලක්‌වී 256 දෙනෙකු තුවාල ලැබුවා.

මේ ඒ අමිහිරි මතකය යළි ආවර්ජනය කිරීමකි.මේ ලිපියෙ සංවේදී ඡායාරූප අඩංගු ය.මෙහි එන ඡායාරූපවලින් බහුතරය colombotelegraph වෙබ් අඩවියෙනි.ඇතැම් ඡායාරූප අන්තර්ජාලයෙනි.

ඒ 1990 වසරයි. කළු ජූලියෙන් සත් වසක් ගතවී තිබූ අතර ඊට දෙවසරකට පෙර දකුණේ ආරම්භ වූ සිවිල් ජන අරගලවල ගිනි දැල් සහමුලින් ම නිවී ගොස් තිබුණේ නැහැ. උතුරේ සහ නැගෙනහිර බෙදුම්වාදී ගිනි දැල් ද ඒ හා සමානවම ඇවිලෙමින් තිබුණෙන් රට දෙකොන ගිනි දැල්වෙන විලක්කුවක් බවට පත්ව තිබුණා.

1990 නැගෙනහිර

1990 වර්ෂය වනවිට, අද අපේ මතකය දිගහැරෙන සිදුවීම සිදුවූ නැගෙනහිර පළාතේ, කිසිදු ආකාරයක නීතියක් හෝ සාධාරණත්වයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබුණේ නැහැ. තුවක්කුවක් අතැති ඕනෑම කෙනෙකුට ත්‍රස්ත සංවිධානයක් සමඟ කුමන හෝ ආකාරයක ගණුදෙනුවක් ඇතැයි සිතෙන තරමට ම එහි ‘ආයුධ භීෂණය’ පැතිර තිබුණා.

එල්ටීටීඊය පමණක් නොව, එල්ටීටීඊය මුවාවෙන් පෙනී සිටි තවත් කණ්ඩායම්ද කප්පම් ගැනීම්, වදහිංසා පැමිණවීම් ආදිය සිදුකරමින් නැගෙනහිර ජන ජීවිතය අවුලෙන් අවුලට පත් කරමින් තිබුණා.

මායිම් ගම්මානයකට කඩාවදින ත්‍රස්තවාදීන්, එහි සිටි වැසියන් සමූල ඝාතනය කරන අතර, ඉතිරි වන ස්වල්පයක් දෙනා තම ඥාතින්ට අත්වූ බිහිසුණු ඉරණමෙන් කම්පිතව, ගම හැර දමා යන තැනට වැඩ සලස්වනවා. පුද්ගලයන්ගෙන් ශුන්‍ය වූ ඒ ගම ත්‍රස්තවාදීන් විසින් සිය ග්‍රහණයට නතුකරගන්නවා. මේ ආකාරයට කෙමෙ කෙමෙන් ‘මායිම් ගම්මාන’වල මායිම රට තුළට ගෙන එමින් භුමිය අත්පත් කරගැනීම කොටි ත්‍රස්තවාදීන්ගේ උපක්‍රමය වී තිබුණා.

1990 – කාත්තන්කුඩිය

1990 වර්ෂය වනවිට, එතරම් පහසුකම් නොතිබුණු කාත්තන්කුඩිය, එහි බහුතරයක් වූ මුස්ලිම් වැසියන්ට දුෂ්කර නමුත් සාමකාමී දිවියක බලාපොරොත්තු ඇතිකරමින් තිබුණා. වර්ගවාදී යුධ ගිනි දැල් සහ සිවිල් අරගල මැදින් වුවත්, සාමකාමී ලෙස ජීවත් වීමේ ඉඩකඩක් තමන්ට හිමි වෙතැයි ඔවුන් තුළ අපේක්ෂා දැල්වෙමින් තිබුණා.  තමන්ගේ කුඩා ව්‍යාපාර කරන අයට අමතරව, බොහොමයක් කාත්තන්කුඩි වැසියන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් අරාබි රටවල සේවයට ගොස් සිටියා.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලනය පිළිබඳව කාත්තන්කුඩි ප්‍රජාවගේ බලාපොරොත්තු පිළිබඳව ඉඟි පළකරමින් ඒ වනවිට දේශපාලන පක්ෂ කිහිපයක්ම එම ප්‍රදේශයෙන් බිහි වී තිබුණා.

ඒ අපේක්ෂා බිඳ හෙළමින් සිය සාමකාමී ජීවිත පුපුරුවාහරින එල්ටීටීඊය ප්‍රධාන අනෙකුත් සංවිධාන කෙරෙහි ඔවුන්ගේ වූයේ අප්‍රසාදයක්.

මේ අප්‍රසාදය පිළිබඳව එල්ටීටීඊය ප්‍රමුඛ අනෙකුත් සන්නද්ධ කල්ලි ද දැන සිටියා.

එමෙන්ම නැගෙනහිර වාසය කළ දෙමළ බස කතාකරන මුස්ලිම් ජනතාව, දෙමළ ජාතිකයන්ගෙන් බිඳී ආ කොටසක් ලෙස කලකට පෙර එල්ටීටීඊය විසින් හඳුන්වා දී තිබුණත්, මුස්ලිම් වැසියන් විසින් එය එලෙසින් පිළි නොගැනීමත් නිසා, ඔවුන් කෙරෙහි යම් නොරුස්නා හැඟීමක්ද එල්ටීටීඊය වෙත තිබුණා.

මේ සංහාරය සිදුවන කාලය වනවිට කාත්තන්කුඩිහි බලය පැතිරවීමට උත්සහ කළ ඇතැම් සන්නද්ධ කණ්ඩායම් සහ කාත්තන්කුඩි වැසියන් අතර වරින් වර ගැටුම් ඇතිවී තිබුණා.

එමෙන්ම 1989 මහ මැතිවරණයෙන්, මුස්ලිම් කොංග්‍රසය නියෝජනය කරමින් එම්. ඒ. එල්. එම් හිස්බුල්ලා පාර්ලිමේන්තුවට යාමද, කාත්තන්කුඩි වැසියන් රජය හා සන්ධානගතවීමක් ලෙස එල්ටීටීඊය විශ්වාස කළා.

අගෝස්තු 03. 1990

1990 අගෝස්තු 03, සිරිත් පරිදි සිකුරාදා දේව මෙහෙය වෙනුවෙන්, කාත්තන්කුඩියේ මුස්ලිම් දේවස්ථාන වෙත බැතිමතුන් පැමිණ සිටියා.

යාඥා හඬින් අවට පරිසරය පිරී යමින් තිබුණා.

කාත්තන්කුඩි හි, -1 මීරාජුම්මා පල්ලිය හා මන්ජන්තොඩුවායි හුසයිනියා පල්ලිය ද වෙනදා මෙන්ම කිසිදු වෙනසක් නොමැතිව බැතිමතුන්ගෙන් පිරී ගොස් තිබුණා.

එහෙත් ඒ පල්ලි දෙකේ යාඥා හඬ, විලාප හඬින් මැකී යන්නට එතරම් වෙලවක් ගත වුණේ නැහැ.

ගිනිඅවි, කඩු, කැති වැනි ආයුධවලින් සන්නද්ධව, එම මුස්ලිම් දේවස්ථාන තුළට කඩාවැදුණු ත්‍රස්තවාදීන්, ආගමික වතාවත්වල නිරත වෙමින් සිටි බැතිමතුන්ට ප්‍රහාර එල්ල කළා.

වෙඩි පිට වෙඩි වදිද්දී, ඒවායින් බේරීමට පල්ලිය තුළ හිස් ලූ අත දිව යන්නන් සොයමින්, ඔවුන් හඹා යමින් ත්‍රස්තවාදීන් වෙඩි තැබුවා. ඒ වෙඩි පහරවල් කා ඇදවැටෙන්නන්ගේ සිරුරු කීතු කරමින් තියුණු ආයුධ ක්‍රියාත්මක වුණා.

පැය කිහිපයක් තුළ, කාත්තන්කුඩි වැසියන් 147 දෙනකු ඝාතනයට ලක්‌වී 256 දෙනෙකු තුවාල ලබා තිබුණා.

සුන්දර කාත්තන්කුඩිය පැය කිහිපයක් තුළ, වැන්දඹුවන්ගේ ශෝකාලාපවලින් වැසී ගියා.

තිරිසන් ප්‍රහාරයෙන් පැය කිහිපයක් තුළ, කාත්තන්කුඩියෙන් අඩකටත් වඩා මිහිදන් වුණා.

ඒ කාලය වනවිට කොළඹ ගොස් අධ්‍යාපනය හදාරමින් සිටි, රැකියා කරමින් සිටි බොහෝ දෙනෙකුට යළිත් පැමිණීමට කාත්තන්කුඩියේ ‘නිවෙස්’ තිබුණේ නැහැ. ශෝකය පමණක් ඉතිරිවී තිබුණා.

මෙයට පෙර කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විසින් ජය ශ්‍රී මහා බෝධිය ඇතුළු බෞද්ධ ආගමික ස්ථානවලටද, භික්ෂුන්වහන්සේලාටද ප්‍රහාර එල්ල කර තිබුණත්, ආණ්ඩුව කළ සිංහල නායකන්ට අයත් ජනවර්ගයේ නොවන අන්‍ය ජාතියකට මේ සා විශාල ප්‍රහාරයක් එල්ල කරනු ඇතැයි කිසිවෙකු ඒ දක්වාම විශ්වාස කළේ නැහැ.

කාත්තන්කුඩි සංහාරයෙන් සතියක් ගත වෙද්දී එනම් 1990 අගෝස්තු මස 12 වැනිදා නැගෙනහිර පළාතට අයත් එරාවුර්හි පිච්චිනගර් නමැති මුස්ලිම් ගම්මානට යළි කඩාවැදුණු කොටි ත්‍රස්තවාදීහු එහි තම දෙවැනි මුස්ලිම් සංහාරය පටන් ගත්තා. එහි දී මරුට බිලිවූ ජීවිත ගණන 118ක්.

කාත්තන්කුඩි ප්‍රහාරයෙන් මියගිය සියලු නිරායුධ සිවිල් වැසියන්ට ඔවුන් පැතූ මෝක්ෂය ලැබේවා!

කිසි දිනෙක, කිසිදු ආකාරයක යුද්ධයක් ඇති නොවේවා!

පසුසටහන :

වර්තමානයේ ඔබ දකින කාත්තන්කුඩිය, කුඩා අරාබියකට සමානයි. එක වසර ගණනක් තිස්සේ ක්‍රමිකව සිදු වූවකට වඩා, එක රැයින් සිදුවූවක් මෙන් පෙනෙන්නට තිබෙනවා. එසේ වීමට මූලික හේතුව වූ දිනයත්, අගෝස්තු තුන ප්‍රහාරයට ඉතා ආසන්නයේ සිදුවූවක්. 1990 අගෝස්තු 02, එනම් කාත්තන්කුඩි ප්‍රහාරයට දිනකට කළින්  ඇමරිකාව  මෙහෙයුමක් ආරම්භ කළා. Desert Shield මෙහෙයුම ලෙස හැඳින්වෙන එය, ගල්ෆ් යුද්ධයේ පළමු, ප්‍රධාන පියවර බවට පත් වුණේ, අරාබි රටවල සේවය කළ දහස් ගණනකට සිය රැකියා හැරදමා මෙරටට ඒමට සිදු කරමින්. එසේ ආ අය අතර කාත්තන්කුඩි වැසියන්ද විශාල ප්‍රමාණයක් වුණා. ඔවුන් සිය උපන් බිමේ නව ගොඩනැගිල් බොහොමයක් ඉදිකළේ, ඔවුන් රැකියා කළ අරාබි රටවල ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයට අනුවයි. එමෙන්ම ඔවුන් අරාබි සංස්කෘතියේ විශාල කොටසක් ද ඒ සමඟම රැගෙන විත් තිබුණා.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )