Category Archives: කවි කුරුල්ලෝ

නොයුතුයි සිතෙන – සියල්ල සිදුවෙන

35549922_10204456575930026_3436277203225018368_n
.
සමහරක් හීන ඇත –
දකින්නත් පෙර,
අමතකම වී යන .
අහු කොන් ඉතිරි වී,
වරින්වර මතුවෙන

රුදු නිය පහරය –
කිසිදා සුව නොවෙන
සුව වීමටද ඉඩ නොදීමෙන්,
රිදී රිදී සුවපත් වෙන

ඉතා කෙටි ගමන්වල,
අතරමඟ හමුවන –
සමහරක් කවි ඇත,
නොලිය යුතු වූවද ලියවෙන

නොයුතුයි සිතෙන
සියල්ල සිදුවෙන –
යුතු කිසිවක් ම සිදු නොවෙන,
වියහැක විය යුතු
හොඳම දෙය.

Advertisements

ප්‍රේමය කියන්නේ….

34066384_10204391161134697_9149254211429466112_o

ප්‍රේමය කියන්නේ,
පසුම්බි පතුලක
සඟවා තැබූ
කෙස් ගසකට –
දෙකකට
.
හාද්දක් දෙනවිට
කමිස බොත්තමක දැවටී,
ලෙහී ගිය,
ඔබ ඉතා නොසැලකිල්ලෙන් අමතකව,
අසුන මත දමා ගිය – .

පසුම්බි පතුලක
සඟවා තබන ලද,
විටින් විට එළියට ඇද බැලෙන – .

ඇතැම් විට ප්‍රේමය කියන්නේ,
ඔබ අමතකව දමා ගිය
කෙස් ගසක් දෙකක් සිඹින එක;
ශුන්‍යයක අල්පයක
රැඳෙන එක.

අන්න ඒකයි ශාන්ති..!

4080035406_ce45ef101f_b.jpg
.
අන්න කෙළවර මලක් පිපිලා,
ඔබත් දැක්කද ශාන්තී,
ගමේ මුදුනෙම අහස කිට්ටුව,
හිනා නගනව ශාන්තී
.
තල මලක් නම් මළ ගෙයක්,
ගම්මු කිව්වා ශාන්තී,
මලක් පිපුණම මැරෙන ගස් ගැන
අහල තිබුණද ශාන්තී ?
.

එකම එක එක් වතාවක් ගහ
මලක් දැරුවා ශාන්තී,
මුල් මුදෝගෙන පොළොව ඉඹගත්
ගහක් දැක්කද ශාන්තී ?
.
මල් හදන්නයි ගස් උපන්නේ
කවුද කිව්වා ශාන්තී,
මල් බදාගෙන ගස් මැරෙන්නේ
අන්න ඒකයි ශාන්තී.

 

 

 
* වසර ගණනක් දරුවන් නො මැතිව සිටි, ඒ නිසාම බොහෝ අපහාස විඳි මගේ හිතවතියක් අවසානයේ මවක් වූවාය. ඒ දරු ගැබ ඇයගේ ජීවිතයට තර්ජනයක් වූ නිසා එය ඉවත් කරන ලෙස වෛද්‍යවරුන් නිර්දේශ කළහ. එහෙත් ඇය එයට එකඟ වූයේ නැත. “බබෙක් නැතුව මේ වින්ද දුක, අහපු කතා, ආයෙ විඳිනවට වඩා මං කැමතියි මේ අවදානම ගන්න.. ” අපේ අවසන් හමුවේදී ඇය කීවේ එවැන්නකි. .

“මව් මරා උපන්..” නාමය ලද බිළින්දා මේ වනවිට ඔහුගේ පියා භාරයේය.
.
.
ජීවිතය යනු මහා දුක් කන්දකි.

තාත්තා

image
අ” යන්නෙනි ආදරේ –
අංශු මතුරක් නොදන්නා කාලයේ,
පෙකණි වැල අතහැර,
ගත් හෙයිනි ඇලුම් කර
ඔබේ ඔය දුක් සසර මේ තරම් දිගු වුණේ..

ජීවිතේ ගිරි දඹේ
අමාරුම තරණයට,
පා පියවිල්ල විය ආදරේ
බෝධිසත් ලෙහෙනුනේ,
ඒත් අප්පෙක් තමයි
දරු හොයා මහ මුහුද
හිස් කළේ..

දේවදත් ලෝකයේ බ්‍රහ්මදත් ඊතලයි,
මේ තාක් වැඩිපුරම හමුවුණේ ,
ඇනුම් කා ගෙදර එන වෙහෙසකර දවසකට –
උරහිසේ කෙලවර ඉතිරි කර ආදරේ,
.
.
ඉතා සෙමින් ඔබේ ඇස්වලට රාත්‍රිය උදා වේ.

 

 

 

 

*දරුවන්ට කවදා කොයි මොහොතේ රැකවරණය ඕනෑ වේවිදැයි නොදන්නා හෙයින් තාත්තලා වියපත් වන්නේ සෙමිනි…..

මිටට ගත් සැනින් විසිරෙන !

29873331_10204222423876371_2042237839342788551_o

 

අතරමඟ ගුවන් තොටුපලක
කෙටිම කෙටි වෙලාවක හමුවූ,
දෙදෙනෙකු පමණි අප හිතවත –

ඔබ යන්නේ වසත් මල් පිපෙන,
කඳු මතින් සුළං හමායන,
සරත් හැන්දෑවරු එළඹෙන,
නිවර්ථන කලාපික රටකට.

මගේ ගමනාන්තය,
උත්තර ධ්‍රැවය –
සිහින පවා සීතලට ගල්වෙන,
හුස්ම පවා බරැති හිම වී,
මිදෙන.

අතරමඟ හීන අතහැර,
ගාල්විය යුතු මොහොතය-
වළාකුළුවලට සමීප
කවුළු කෙළවරකට –
ඇස් අගින් ගිළිහුණ,
මොහොතවල් ඉතිරිකර

නො ආයුතු –
ගමනාන්තය වෙනස්කර,
ජීවිතය කියන්නෙම,
මොහොතවල් එකතුවකි,
මිටට ගත් සැනින්,
විසිරෙන !

“හඳ එළිය මහ ගොඩයි, ඉල්ලන්නෙ අංශුවක් විතරයි..”

shutterstock_684231292
“හඳ එළිය මහ ගොඩයි,
ඉල්ලන්නෙ අංශුවක් විතරයි..” –
ඔබ කියන්නෙ එහෙමයි. .

එහෙම ගත්තත් ඔබ ;
හඳට එළිය අංශුවක්
අඩු වෙයි –
එහෙම නෑ වගේ හිතුවත්
එය එහෙමමයි.

හඳට ගොස් කොඩිය ගැහුවත්,
වැලි මිටක් අරන් ආවත් –
නීල්ටත් අයිති,
ඉතිහාසයේ ඉඩක් විතරයි.

එහෙව්කොට ඔබ
සඳ එළිය අංශුවක්
පෘථිවි මුහුණතේ සිට
ඉල්ලයි… ! .

තත්පරෙන් පංගුවක් අපි අපේ වී හිටියද ? 

30705750_10204247423821354_5364526402706926934_n
කර වටේ අත ඔතන් උරහිසක් ඉම්බට,
කොච්චරක් කතන්දර නොකිය මඟ හැරියද –
කප්පරක් හීන පපුව යට තිබුණට,
තත්පරෙන් පංගුවක් අපි අපේ වී හිටියද ? 

පාලු කැපෙන්නත් එක්ක සල් මලුත් ඉහිරුණ,
පිනි පෙඟුණු නිල්පාට සිනිදු තණ බිස්සක-
හුස්ම වැදෙන ගානටම එක ළඟින් හිටියට,
අපි ඉන්නෙ දෙලොවක – වෙන වෙනම කැරකෙන.

දවස ගානේ මතක හිරිකඩට තෙමුණට,
හීතලට, ගින්දරක් තුරුළු කරගෙන කෝම?
ඇස් පිල්ලමක් එක්ක කඳුළු බිංදුවක් පා කොට
අපි වෙන්වෙලා යමු ඈත හුදෙකලා නිම්නෙට.

26229585_10203881893803332_4045138135245764067_n
හිතේ ඉපදෙන සෑම මලටම
නමක් දෙන්නට බැරිකමින්,
සුවඳ බෝ විට අතරමං වෙයි
ඇතැම් කඳුවල දැවටෙමින් ,
දෙකන්දක් මැද නිම්නයක 
තද හුදෙකලාවක තනි වෙමින්,
පරණ කවියක් කඳුළු වෙනවා,
රසදියේ ඇති ගනකමින්

තුවාල සහ පැලැස්තර

download.jpg
පෙම්වත,
ආලය ගින්නකි –
බුර බුරා නැගෙන;

එකුන් විසි තුන් පැයක්-
මයික්‍රෝ තත්පර අංශුවලට වෙන්කර
කෙටි ම කෙටි පණිවුඩ –
දිගම දිග කතන්දර –
එකින් එක යළිත් විමසා බලමි මම.
ඊයේට වඩා අද,
එක පණිවුඩයක් අඩුයි!

ජංගමය දැල්වෙයි –
හදවත ද දැල්වෙයි –
එහෙත් ඒ ඔබ නොවෙයි –

ඔබ විසින්
මට එවීමට අමතක කළ කවි,
කුරුළු හඬකින් ට්විටරය වෙත ගැයෙයි-

නෝක්කාඩු වියමනක් ඇඟිලි තුඩගින් වියැවෙයි..
දැන් ඉතින් ඔහොමයි-
ආදරේ කොහු කොහු වෙන්නෙත්,
පහු පහු වෙනකොටයි ..

ජංගමය දැල්වෙයි,
නොකියවූ පණිවුඩයක්,
කියවීමට අණ ලැබෙයි

ඒ ඔහුයි!

ඔබේ ට්විටර් කුරුළු තුඩු ඇනී ලේ ගලන,
නිර්වින්දනය නොවූ හදවතට
ඔහු ප්‍රේමවත් ඉමොජි පැලැස්තර අලවයි..

(18-05-2017)