අහවරක් නැති කතාවක්

elderly-couple-walking-road-grandparents-walking-cane-outdoors-old-age-concept-vintage-effect-54218242

කටු වැලකට අතේ සමේ පදාසයක් ද පූජා කොට, ඒ රත්මල් අතු කැබැල්ල තලවාකැලේ ලැයිමක මල් වැටකින් ගෙන විත්, පෝච්චියක ඉන්දුවේ සති තුනකට පෙර ය. මුලින් ම පෝච්චියේ පැල වීම එක හෙලාම ප්‍රතික්ෂේප කරමින්, දුන් වතුරද නොබී  “මැරියන්!” කියාගත් ගමන් සිටි රත්මල් අත්ත අවසානයේ නිර්මලා ගේ ආදර අණසකට යටත්වී හිත හදාගෙන ජිවත් වන්නට පටන් ගත්තේ ය. පුරුදු පසෙන්  ද, පුරුදු හුළඟින්  ද, පුරුදු නෑ හිත මිතුරන්ගෙන් ද වෙන්කිරීම නිසා ඇති වූ සාංකාවෙන් සිය දිවි නසා ගන්නට ම හිතා හිටි රත්මල් අතු කැබැල්ල සනසනු වස්, නුවර එළියෙන් ම ගෙනා කහ රෝස පැලයක් ද පෝච්චිය පිටින් ම ලං කරන්නට තරම් නිර්මලා කාරුණික වූවා ය. එක ජාතියේ ම නොවුණ්ත්, කොළඹ සිට තලවකැලේට ඇති දුරට වඩා තලවාකැලේ සිට නුවර එලියට ළඟ නිසා ඒ දෙන්නා අතර මොකක් හෝ නෑ කමක් තිබෙන්නට බැරි නැතැයි ද නිර්මලා සිතුවා ය.

“ඕන්… දැන් ..හරි. පාළු නෑ හරි ද?” කහ රෝස පැළය දෑතින් ඔසවාගෙන විත් රත්මල් පෝච්චිය අසලින් තැබූ නිර්මලා, වැලි තැවරුණු තම දෑත බතික් ගවුමේ පිසදැම්මා ය.

ආලින්දයේ හාන්සිපුටුවේ හාන්සි වී සෙනසුරාදා හවස ආ ඉරිදා පත්තරය කියමින් සිටි සිරිතුංග, පත්තරය මෑත්කර බැලුවේ ගේට්ටුව දෙස ය. ගේට්ටුව අසල කිසිවෙකුත් නො සිටි බව දුටු සිරිතුංග, නිර්මලා දෙස බැලුවේ ය. හැලී ගොස් යාන්තම් තට්ටය පෑදෙමින් තිබූ  කෙස්සේ ඉතිරි ටික හිස් මුදුනට කර කොණ්ඩා කට්ටක් ගැසූ නිර්මලා රත්මල් පෝච්චිය දෙසට නැමුණා ය.

“නෑයෙකුත් ළඟ ට ගෙනත් දීපු එකේ හිනාවෙලා ඉන්ඩ ඕන.. ”

ඇය රත්මල් ඉත්ත පැල කර තිබූ පෝච්චිය පිරිමැද්දා ය.

“දන්නවද?.. ඔයයැයි ව ගලවන්ඩ ගිහිල්ල මගේ අතේ කටුත් ඇණුනා. ”

සිරිතුංග යලිත් වරක් පත්තරය කියවන්නට වුයේ ය. නිර්මලා යළිත් වතාවක් රත්මල් පඳුර දෙස ආදර බැල්මක් හෙලා නැගී සිටියා  ය.

————————–

කෑම මේසයට හරි මැදින්, ඉහළින් කිරි පැහැති වීදුරු ගෝලෝවක්, තැම්බූ හාලේ බතුත්, පරිප්පු හොද්දකුත්, කරවල බැදුමක් සහ පොල් සම්බලක් එළිය කරමින් හුන්නේ ය. හෙලිකොප්ටර හඬක්  නගමින් ආලෝක ගෝලෝව වටා කැරකෙමින් සිටි කළු කුරුමිනියෙකු බත් දීසිය මතට ඇද වැටිණ.

නිර්මලා ඌ අතින් අහුලා මිදුලේ කළුවරට විසි කළා ය.

“කාල ඉන්ඩ..”

සිරිතුංග තවමත් හාන්සි පුටුවේ දිගෑදී හුන්නේ ය. පත්තරය ඔහු පාමුල වැටී තිබුණි. ඔහුට නින්ද ගොස් ඇතිදැයි සැක  හිතුණු නිර්මලා, සිරිතුංග වෙතට එබුණා ය.

ඔහු නින්ද ගොස් නැති බව හඟවන්නට “…හ්ම්..” ගෑවේ ය.

“යමු.. කාල ඉන්ඩ. .”

ඔහු බඩගිනි නැති බව හඟවන්නට හිස වැනුවේ ය.

“ආ… එහෙම කොහොමද? යමු යමු.. බඩගිනියි මටත්. ”

ඔහු නැගී සිටියේ ය. එහෙත් ගෙට ඇතුළුවම් දෝ නොවම්දෝ මෙන්, උළුවස්ස අල්ලාගෙන තාවර වුණේ ය.

“යං .. යං… මං බෙහෙත් බොන්ඩ ඕනේ… හෙට මාව දොස්තර කෙනෙක් ගාවට ගෙනියන්ඩත් තියෙනවනේ. ඒ නිසා වේලපහ නිදාගන්ඩ ඕනේ අපි දෙන්නම ..”

————————–

“පුතා… පුතාට? ”

පළමු බත් හැන්ද, ජොන්සන් පිඟානේ වූ රෝස මල් කිනිත්ත වසාගනිත්දී සිරිතුංග ඇසුවේ ය.

“පුතා කාල එන්නේ… අපි කමු”

පිඟන් හා තසිම් වාටිවල හැඳි ගැටීම නතර වූ විට, නිවෙස පුරා පැතිර ගියේ මළ සොහොන් පාලුවකි.

————————–

සිරිතුංග බත් ඇට ඇඟිලි තුඩින් පෙරළන අයුරු නිර්මලා බලා සිටියා ය. ඔහු කටවල් තුනක් කා වතුර බීවේ ය.

තවත් බත් කටක් කෑ නිර්මලා ද නැගී සිටියා ය.

————————–

” බෙහෙත්…”

වතුර වීදුරුවක් ද අතැතිව ආ සිරිතුංග, අනෙක් අතේ වූ බෙහෙත් පෙති කිහිපය නිර්මලාට දිගු කළා ය.

සිවිලිම දෙසට අයාගත් මුව දෙසට අත ලං කළ නිර්මලා, සිරිතුංග අනෙක් අතට දුන් වතුර වීදුරුව උගුරු දෙකට හිස් කළා ය.

“දැන් ඔයත් බෙහෙත් බොන්ඩ ඕන ….”

————————–

මුළුතැන්ගෙයට ගිය නිර්මලා, ගවොම් කර තුලින් බෙහෙත් පෙති කිහිපය එළියට ගත්තා ය.

ඉනික්බිති වතුර වීදුරුව යළිත්  පුරවාගත්තාය.

කාමරයේ ඇඳේ දිගාවී සිටි සිරිතුංග, ඇඳ විත්තමට කොට්ටයක් තබා කෙළින් වී හිඳගත්තේ ය.  පෙරෙත්තයක් නැතිව ම බෙහෙත් කරල් කිහිපය ගිල්ලේ ය.

“පුතා… පුතා ආවද?” ඔහු ඇසුවේ ය.

“අද යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර නවතිනවයි කිව්වා… කෝල් කළා…”

නිර්මලා කාමරයෙන් යාමට හැරුණා ය.

“අපි පුතා ගැන මීට වඩා හොයල බලන්ඩ ඕන නිර්මලා…”

නිර්මලා දිගු සුසුමක් හෙලා කාමරයෙන් පිටව ගියා ය.

————————–

ඉස්තෝප්පු එළිපත්තේ වූ නිරිවස්ත්‍ර වොට් පහේ විදුලි බුබුල හැරෙන්නට ඉතිරිවා නිවී යනවිට තවත් අඩ පැයක් ගතව තිබුණි.

————————–

ඉස්පිරිතාල  පෝලිම දිගුව තිබුණි. දුඹුරු හැට්ටයකට කහ මල් සුදු සාරියක් හැඳ සිටි නිර්මලා සිරිතුංගවත් ඉස්සර කර කාමරය තුළට ඇවිද ගියා ය.

උපැස් පැළඳ සිටි තුරුණු දොස්තරවරිය පියකරු සිනාවක් පෑවා ය. ඇය ඉදිරිපිට මේසය මත දීප්තිමත් කහ පැහැති සෙල්ලම් වලහෙක් වීය.

“වාඩිවෙන්න…. දැන් තාත්තගේ ඔලුවේ කැක්කුම හොඳද?”

“දැන් අඩුයි නෝන.. බෙහෙත් ටික හෙම වෙලාවට දෙනවා මෙයා… ” සිරිතුංග කිවේ ය. දොස්තරවරිය සිනාසුනා ය.

“හොඳයි නේ… එහෙම තමයි ඉන්න ඕන…”

“නෝන… මේ මෙයාටත් මම වෙලාවට බෙහෙත් දෙනවා.. මතක් කළේ නැත්නම් බොන්නේ නෑ… තාම අර කකුලේ අමාරුව හොඳ නෑ නෝන”

නිර්මලා උපැස් යුවල නාසය දිගේ ඉහලට තල්ලු කරන මුවාවෙන් ඇස් කෙවෙනි පිස දැම්මා ය.

“මෙයැයි මේ තුන්ඩුවත් අරන් බෙහෙත් පෝලිමේ ඉන්ඩ. මං කකුල පෙන්නලා එන්නං…”

සිරිතුංග නැගී සිටියේ ය.

“ඔක්කොම ලෙඩ කියන්ඩ… අර වැස්ස දාට අල්ලන දණිස් අමාරුව හෙම..”

“හා.. හා.. යන්ඩ යන්ඩ පෝලිමට..එතකොට ගෙදර යතෑකි විජහට..”

නිර්මලා සිරිතුංගව වචනවලින් එළියට තල්ලු කළා ය.

————————–

කාමරය නිහඬ වී තිබුණි. කාමරයෙන් පිටත ලෙඩුන් ගේ ඝෝෂාව විය.

ඇසෙන් ගැලවුණු නිර්මලාගේ කණ්ණාඩි, උකුල මත වූ සාරි පොටෙන් පිස දැමෙමින් තිබුණි.

“දැන් සෑහෙන්ඩ හොඳයි… දෙයියන්ගේ පිහිටෙන් ජීවිතේට මුකුත් කරගන්ඩ හැදුවෙත් නෑ ආයේ.. එත් මං හොඳ හෝදිසි පිට ඉන්නේ… දැන් ඔක්කොම මතකයි නෝන. පුතාට වෙච්චි දේ ඇරෙන්ඩ අනික් ඔක්කොම මතකයි…පුතා තාම විශ්ව විද්‍යාලේ යනව කියලයි එයැයිට මතක.. පත්තරෙත් බලනව. එත්  කොයිකටත් එක්ක කියල අපිට වෙච්චි කරදරේ වගේ කතන්දර තියෙන පිටු අහක්ක කරලයි පත්තරේ කියවන්ඩ දෙන්නේ..”

“බෙහෙත් ටික වෙලාවට දෙන්ඩකෝ අම්මා..”

“මං දෙනවා නෝන. එයයි හිතන් ඉන්නේ මාත් බෙහෙත් බොනවයි කියල. එයාගේ බෙහෙත් ටික මටත් ගෙනල්ල දෙනව. මං බිව්වා කියල හිතාගත්තම බල කරන්ඩ ඕන නෑ…”

දොස්තරවරිය  තවත් තුණ්ඩුවක් ලීවා ය. නිර්මලා නැගී සිටියා ය.

“නෝන… මේ සනීප වෙච්චි හරිය ඇති නෝන. මේ ඉන්න විදිය මදැයි…එයැයිට පුතාට වෙච්චි දේ මතක් වෙන්ඩ  දෙන්න එපා.. මං වගේ නෙමෙයි.. එයැයි හරි දුර්වලයි…”

————————–

කොළ පැහැති ත්‍රිරෝද රිය මල් දෙවැට පසුකර විත් නතර විය. නිර්මලා මුලින් ම රියෙන් බැස්සා ය. සිරිතුංග මුදල් ගෙවන්නට නතර විය.

කනප්පුව මත දවසේ පුවත්පත විය. දොර හරින්නට යතුර අතට ගත් නිර්මලා, දොර හරින්නට පෙර පුවත්පත අතට ගත්තාය. හිටගෙන ම පිටු පෙරළුවා ය.

හෙරොයින් ග්රෑම් දහයක් ළඟ තබාගත් විසි තුන් හැවිරිදි තරුණයෙකු ජීවිතාන්තය දක්වා සිරගෙට නියම වූ පුවතක් දෙවැනි පිටුවේ විය.

————————–

ගෙදරට අඳින සැහැල්ලු බතික් ගවුමෙන් සැරසුණු නිර්මලා, රත්මල් පෝච්චිය අසල නැමී සිටියා ය.

රත්මල් රිකිල්ල උඩ, අඩක් කා නිම කළ පත්‍රයක් තවදුරටත් රසබලමින් සිටියේ පිට මැදින් රත් පැහැ ඉරක් තිබූ කළු දළඹුවෙකි.

“ආව ඉතින් අමාරුවෙන් වවාගත්තු මල් පැලේ කන්ඩ…”

නිර්මලා දළඹුවා අත මිටට ගෙන ඈතට විසි කළා ය.

ඇඳුම් අහවර කළ සිරිතුංග, ආලින්දයේ හාන්සිපුටුවේ හාන්සි වී, දෙවැනි පිටුවක් නැති ලංකාදීපය කිවමින් සිටියේ ය.

මනාලි මල් කළඹ

පැල්ලම් හැදී කණ්ණාඩිය
දරා සිටින කොස් ලෑලි රාමුවේ කෙලවර,
කරකුට්ටන් ව වියළී ගිය,
රෝස මල් සහ පාට ගිය රිබන්,
මනාලි මල් කළඹ කි,
දස වසරකට පෙරාතුව එල්ලුව.

දීගය අහවර වූයේ,
පස් අවුරුද්දකට පෙරාතුව ය.

සොහොන්

කපා මුදුන් කොට,
මුදුන සම කොට,
සැදූයෙන් පාත්තිය;
පෙනේ ය එය,
අලුත වැසූ සොහොනක් මෙන්.

මියගිය පොළොව බදාගෙන,
අව්වට මැළවුණු අමු මිරිස් පැල,
හඬා වැටෙන්නාක් මෙන්.

-ප්‍රේම-

index

2015-05-05
මහත්මයාණෙනි,

ඔබ විසින් රිවි දින පුවත් පතෙහි කොටස් වශයෙන් පල කරන “ප්‍රේම” නමැති නව කතාවේ 2015-05-03 දින පල වූ කොටසෙහි සඳහන් වචනයක් සම්බන්ධවයි.  එහි කතා නායකයා වූ සුචිත සමන්පාය හට පුද්ගලයෙකු අවජාතකයා යනුවෙන් බැනවදින කොටසක් එදින එහි පල වුණා. එය කියවූ මගේ දියණිය අවජාතකයා යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ කාටදැයි මගෙන් ඇසීමෙන් මා දැඩි අපහසුතාවයට පත්වුණා. එ නිසා මින් මතුවට මේ කතාවේ මෙවැනි යෙදුම් පල නො කරන ලෙසට කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිනවා.

මෙයට අපහසුතාවයට පත් මව,

රම්‍යා එස්.


2015-05-11

මහත්මයාණෙනි,

ඔබ ලියන “ප්‍රේම” නවකතාව මගේ අට හැවිරිදි දියණියත් මහත් කැමැත්තෙන් කියවනවා. එහි පසු ගිය සතියේ පළවූ කොටසේ, කතා නායක සුචිත සමන්පාය ඔහුගේ කාර්යාලයේ ලඝු ලේඛිකාව සමඟ අනියම් ප්‍රේමයක් පවත්වාගෙන යමින්, ඇයත් සමඟ කාර්යාල වේලාවෙන් පසුව චිත්‍රපටයක් නැරඹීමට යන අයුරු දැක්වුණා. විවාහකයෙකු සහ පියෙකු වන සුචිත සමන්පාය ගේ ඒ හැසිරීම නිවැරදි නැහැ නේද? ඒ නිසා මින් මත්තට මෙවැනි සමාජ විරෝධී දෑ නොලියන මෙන් කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිනවා.

මෙයට අපහසුතාවයට පත්,

රම්‍යා එස්.


2015-05-28

මහත්මයාණෙනි,

ඔබ මගේ කිසිදු ඉල්ලීමකට කන් නොදෙන බවයි පෙනී යන්නේ. සුචිත සමන්පාය පසුගිය සතියෙත් ඔහුගේ අනියම් පෙම්වතිය සමඟ බොරලැස්ගමුව වැවේ බෝට්ටු සවාරියක් ගියා. මෙය ඉතා කලකිරවනසුළුයි. කරුණාකර මේ කතාව වෙනස් කරන්න. සුචිත සමන්පාය ට තම වරද අවබෝධ වී බිරිඳගෙන් සමාව ගන්නා කොටසක් කතාවට ඇතුලත් කරන්න.

මෙයට කලකිරීමට පත්
රම්‍යා එස්.


2015-06-15
මහත්මයාණෙනි,

සුචිත සමන්පාය ගේ දැන් හැසිරීම අන්තිම දරුණුයි. ඔහු අනියම් පෙම්වතියගේ කීමට සිය පවුලට නොසලකා හරින්නත් පටන් අරන්. මෙවැනි අනාදර්ශමත් කතා රිවි දින වැනි ජාතික පුවත්පතක පල කිරීමෙන් අපේ දරුවන් ට ඔබ ලබාදෙන ආදර්ශය කුමක්ද? කරුණාකර මේ කතාවේ ඉදිරිය වෙනස් කරන්න.

මෙයට පීඩාවට පත් රම්‍යා එස්.


2015-06-25
මහත්මයාණෙනි,

ඔබේ අනාදර්ශමත් කතාව නිසා මේ වනවිට අපි දැඩි පීඩාවට පත්වෙලා. සුචිත සමන්පාය ඊයේ ඔහුගේ බිරිඳට පහර දුන්නේ අට හැවිරිදි දියණිය ඉදිරිපිටදී මයි. දිගින් දිගටම මෙසේ සිදුවුනහොත් බිරිඳ සුචිත සමන්පායගෙන් දික්කසාද වන දවස වැඩි ඈතක නොවෙයි.

මෙයට අගතියට පත්,

රම්‍යා එස්.


23/2 බී,

සමන්පාය,

සව්සිරි මාවත,

පොල්ගස් ඕවිට,

පිළියන්දල

2015-06-30

ආර්. සහබන්දු මහතා

රිවි දින ජාතික පුවත්පත,

විමල පුවත්පත් සමාගම,

මරදාන.

           ඔබ විසින් ලියා, රිවි දින ජාතික පුවත්පතේ කොටස් වශයෙන් පළ කරන “ප්‍රේම” නවකතාව සම්බන්ධයෙනුයි.

මහත්මයාණෙනි,

සුචිත සමන්පාය වන මම රජයේ සංස්ථාවක විධායක ශ්‍රේණියේ නිලධාරියෙක් මි. මගේ බිරිඳ රම්‍යා සමන්පාය වන අතර අපට අට හැවිරිදි දියණියක් සිටි.

2014-11-08 සිට රිවි දින පුවත්පතට ඔබ සති පතා ලියන ප්‍රේම මගේ බිරිඳ මහත් අභිරුචියෙන් කියවන අතර, එහි සිටින සුචිත සමන්පාය සහ ඔහුගේ බිරිඳ අතර කතාවේ මුල් කොටස් වල සිදුවන ප්‍රේමනීය ගනුදෙනු අපේ විවාහ ජිවිතයේ මුල් යුගයේ ඇතැම් සිදුවීම් වලට යම්තාක් දුරට සමාන වීම ඇගේ මහත් අමන්දානන්දයට හේතුවී තිබුණි. අධික කාර්යබහුලත්වය නිසා පුවත්පත්වල සිරස්තල හැරුණු කොට වෙනත් කිසිවක් කියවීමට ඉඩ නො ලැබෙන මට ඇය එකී කොටස් කියවූයේ එය අපේ කතාව බව ද පවසමිනි.

එහෙත් ඔබේ නවකතාවේ සුචිත, ඔහුගේ කාර්යාලයේ ලඝු ලේඛිකාවක් සමඟ අනියම් ඇසුරක් පැවැතිවීමට පටන්ගැනීමත් සමඟ රම්‍යා මා කෙරෙහි දැක්වූ ආකල්පයද වෙනස් වී තිබේ. මෑතකදී රැකියාවේ ලද උසස්වීමත් සමඟ අමතර රාජකාරි පැවරෙන හෙයින් කාර්යාල වේලාවෙන් පසු කාර්යාලයේ රැඳී සිටීමට මට සිදුවී තිබේ. ඔබේ නව කතාව අපේ කතාව ලෙස ට හදවතින් අදහන මගේ රම්‍යා සිතන්නේ, මා රැකියාවෙන් පමා වී පැමිණෙන්නේ මටද අනියම් සම්බන්ධයක් ඇති නිසා බවයි. අනියම් සම්බන්ධයක් අරඹා ඇති මා පවුලේ වගකීම් පහරහරින බවටද බිරිඳ මේ වනවිට මට චෝදනා කිරීම අරඹා තිබේ.

මහත්මයාණෙනි, පසුගිය මැතිවරණ සමයේ අමතර රාජකාරි පැවරුණු හෙයින් මා රැකියාව අවසන්වී නිවෙසට පැමිණියේ මධ්‍යම රාත්‍රිය ආසන්නයේ.

මා එනතෙක් පෙර මෙන් මග බලා නොසිටි රම්‍යා, නිවෙසට ඇතුළු වූ මාහට කඩා පැන්නේ මම අනියම් පෙම්වතිය සමඟ චිත්‍රපටයක් නැරඹීමට හෝ බොරලැස්ගමුව වැවේ බෝට්ටු සවාරියක් ගිය බවට චෝදනා කරමින්.

ඇගේ සැකය නිසා අප පවුලේ දිනපතාම පාහේ දැන් අඩදබර සිදුවනවා. කෝපය උහුලාගත නො හැකි වූ එක අවස්ථාවක මම අයට කම්මුල් පහරක් එල්ලකළ බව පවසන්නේ හද පිරි පසුතැවීමෙන්.
මෙම අසහනකාරී වාතාවරණයට තිත තැබීමේ අරමුණින් රිවි දින පුවත්පත මිලට ගනිමා මා නතර කළත් මගේ බිරිඳ එය අසල්වැසි නිවෙසකින් ඉල්ලාගෙන කියවීමට පෙළඹී සිටිනවා.

මේ ආකාරය දිගටම පැවතුනහොත් අපගේ දස වසරක විවාහ ජීවිතය දික්කසාදයෙන් අවසන් කිරීමට සිදුවනු ඇතැයි සාධාරණ බියක් මා තුල ඇති වී තිබෙනවා.

ඒ නිසා ඔබේ මන්ක්කල්පිත චරිත සහිත නව කතාවේ ඉදිරිය සාධාරණ අන්දමින් වෙනස්කර, අපගේ පවුල් ජිවිතයේ සැබෑවටම ඇතිවී ඇති අසහනකාරී තත්වය අවසන් කර දෙන ලෙසට කරන අසාධාරණ ඉල්ලීම පිලිබඳ ඔබ කෝප නො වනු ඇත යන්න මගේ විශ්වාසයයි.

ඔබේ “ප්‍රේම” නවකතාවේ  කතා නායකයා  සුචිත සමන්පාය වීම සහ මගේ සැබෑ නම සුචිත සමන්පාය වීම සම්පුර්ණයෙන් ම අහම්බයක් බව මම පිලිගනිමි.

මෙයට විශ්වාසී,

සුචිත රන්සිරිමල් සමන්පාය.

ප.ලි :- මගේ බිරිඳ මට අපහාස කිරීම සඳහා මගේ අට හැවිරිදි දියණියද යොදාගන්න තත්වයක් ඇති වී ඇතිබව සඳහන් කරන්නේ හද පිරි වේදනාවෙනි.පසුගිය කාලයේ ඇය එක වතාවකට වඩා මගේ දියණිය ලවා මට “අවජාතකයා ” ලෙසට අපහාස කරවීමට පෙළඹුනා.


ආර්. සහබන්දු,

රිවි දින ජාතික පුවත්පත,

විමල පුවත්පත් සමාගම,

මරදාන.

2015- 07-04

සුචිත රන්සිරිමල් සමන්පාය.

23/2 බී,

සමන්පාය,

සව්සිරි මාවත,

පොල්ගස් ඕවිට,

පිළියන්දල.

                      ඔබ විසින් මට එවන ලද 2015-06-30 දින දාතම සහිත ලිපිය පිළිබඳවයි.

මහත්මයාණෙනි,

ඔබේ ලිපිය ලැබීමෙන් මම මහත් විශ්මයටත් කනගාටුවටත් පත්වුණෙමි. ඒ විශ්මයත් කණගාටුවත් යම් තරමක කෝපයකට හැරුණු බව මා අවංකව ම ඔබට  කිව යුතුයි. සැබෑ ලෝකයේ සිටින චරිත සහ සිදුවීම් ඇතැම්විට නව කතාවලත් ඒ ආකාරයෙන් ම තිබිය හැකි වුවත් ඒ සියල්ලම සත්‍ය සිදුවීම් ලෙස සලකා මෙලෙස හැසිරෙන පුද්ගලයන් සිටීම විශ්මයට හේතු වූ අතර, ඔබ එවැනි තත්වයක් යටතේ මුහුණ පා සිටින අසීරු තත්වය මට අවංකවම  ඔබ පිළිබඳව කණගාටුවක් ඉපදවීමට හේතු විය.

එහෙත් මගේ කෝපයට හේතු වූයේ ඔබ සහ ඇය විසින් ඔබේ පුද්ගලික ගලපා ගැනීම් සහ නො ගැලපීම් මත ඔබ විසින් ම ඇති කරගත් තත්වයක මා වරදකරු බවට පත් කොට තිබීමයි. නවකතා ලියන්නෙකු ලෙස ලිවිම මගේ අයිතියයි.මගේ මනසේ ඉපදෙන චරිත කඩදාසි මත පන ගැන්වීමට මට ලොව සිටින සියල්ලන්ගෙන් ම අවසර ලබාගැනීමට සිදු වුවහොත් කිසි දිනෙක මට කතාවක් ලියා හමාර කල නොහැකි වනු ඇත. එමෙන් ම “ප්‍රේම” සාපයක් කර නොගෙන රස විඳින  සුචිත සමන්පායලා බොහොමයක් රිවි දින පාඨකයන් අතර සිටිනු ඇත යන්න මගේ විශ්වාසයයි.

මා විසින් කිරීමට බැඳී නැතත්, ඔබේ අට හැවිරිදි දියණිය පිලිබඳ සලකා බලා මට කළහැකි උපරිම සාධාරණය ලෙස නව කතාවේ ඉදිරි වෙනස් කිරීමට මම එකඟ වෙමි. එහෙත් ඒ එකඟ වීම මා කරන්නේ මෙතෙක් “ප්‍රේම” සමඟ සිටි පාඨකයන් කිසිවෙකුටත් අසාධාරණයක් නොවන පරිද්දෙනි.”ප්‍රේම” දැන් අවසාන වීමට ළඟ ය. එ නිසා පහත අවසානයන්ගෙන් කැමති අවසානයක් තෝරා දන්වා එවන මෙන් ඔබේ බිරිඳට පවසන ලෙස කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමි.

යෝජිත අවසානයන් මෙසේ ය.

1. සුචිත සමන්පාය ඔහුගේ බිරිඳගෙන් දික්කසාද වී ඔහුගේ පාසල් පෙම්වතිය වූ ලඝු ලේඛිකාව සමඟ වෙනම ජිවිතයක් අරඹයි. සමන්පායගේ දරුවාගේ භාරකාරීත්වය බිරිඳට ලැබේ. ඇය දරුවා සමඟ ජිවිතයට මුහුණ දීමට ඉටා ගනී.

2. බිරිඳ උපේක්ෂා සහගතව ජිවත්වන අතර සුචිත දික්කසාද නොවී සිය පැරණි ප්‍රේමය පවත්වාගෙන යයි.

3. සුචිත සහ ඔහුගේ අනියම් පෙම්වතිය රිය අනතුරකින් මිය යන අතර බිරිඳ ඔහු වෙනුවෙන් ලැබෙන විශ්‍රාම වැටුපෙන් සුවෙන් ජිවත් වේ.
මෙයට වඩා ප්‍රශස්ත අවසානයක් මට යෝජනා කළ නොහැකි අතර කතාව දැන් ගලා යන ආකාරය අනුව සුචිත සමන්පාය බිරිඳ ඉදිරියේ වැඳ වැටී සමාව ඉල්ලීමක් ගැන කොහෙත් ම එකඟ විය නොහැක යන්න මගේ හැඟීමයි.

මේ සම්භන්දව මෙයටත් වඩා ඔබට උපකාර කිරීමට නො හැකි වීම ගැන කණගාටු වන අතර, ඔබ ඔබේ ගැටළු යථා කාලයේ විසඳාගනු ඇතිබවට විශ්වාස කරමි.

මෙයට,

ආර්. සහබන්ධු,

රිවි දින ජාතික පුවත්පත


23/2 බී,

සමන්පාය,

සව්සිරි මාවත,

පොල්ගස් ඕවිට,

පිළියන්දල

2015-06-30

ආර්. සහබන්දු මහතා

රිවි දින ජාතික පුවත්පත,

විමල පුවත්පත් සමාගම,

මරදාන.

                     ඔබ විසින් “ප්‍රේම” උදෙසා යෝජනා කළ අවසානයන් පිළිබඳවයි.

මහත්මයාණෙනි,

මගේ බිරිඳ වන රම්‍යා ඔබේ ලිපිය කිහිප  වරක් ම කියවූ අතර  ඔබ විසින් තෙවනියට යෝජනා කල අවසානය හෙවත් ” සුචිත සහ ඔහුගේ අනියම් පෙම්වතිය රිය අනතුරකින් මිය යන අතර බිරිඳ ඔහු වෙනුවෙන් ලැබෙන විශ්‍රාම වැටුපෙන් සුවෙන් ජිවත් වේ.” යන්නට රම්‍යා අවසානයේ එකඟ වුවා ය.

ඒ අනුව ඇය අපේක්ෂිත අවසානය ලැබී මේ ගැටලුව විසඳි යාම පිළිබඳව දැන් අපි බලාපොරොත්තුවෙන් පසුවන්නෙමු.

මේ දිනවල අසල්වැසියන්ගේ ආධාර සහ උපදෙස් පිට, සිතා මතා රිය අනතුරක් කළ හැකි ක්‍රමවේද පිලිබඳ ඇය සොයා බලමින් සිටින බවට මට යම් යම් ඉඟි පල වී තිබේ. (බ්‍රේක් පැඩලය ක්‍රියාත්මක නොවන ලෙස  වතුර බෝතලයක් ඒ යට සිර වී තිබුනේ අහම්බයෙන් බව සිතීමට මම උත්සාහ කළෙමි.) රිය අනතුරකින් සැබෑ ලෝකයේ සුචිත සමඟ මිය යාමට ලඝු ලේඛිකා පෙම්වතියක් නොවීම පමණක් මගේ පුද්ගලික කණගාටුවට හේතු වී තිබේ.

කෙසේ නමුත් මේ ගැටලුව විසඳීම කෙරෙහි ඔබ දැක්වූ කාරුණික භාවය අප දෙදෙනාම ඉතා අගය කොට සලකන අතර, ඉදිරියේදී තව තවත් සාර්ථක කතා ලිවීමට ඔබට ශක්තිය ලැබේවායි ඉත සිතින් ම පතමු. මෙම ගැටලුව විසඳි ගිය බවට ඉතා නුදුරේදීම ඔබේ ජාතික පුවත් පතේ පලවන පුවතකින් ඔබට දැනගැනීමට හැකිවනු ඇති බවද මම විශ්වාස කරමි.

මෙයට විශ්වාසී,

සුචිත රන්සිරිමල් සමන්පාය.

Covers – “කවර ” පිලිබඳ කවර කතා ද?

music

Cover යනු පිට කවරයයි. යමක් වෙනුවෙන් යොදා ඇති ආවරණයයි.. පොතක, කැසට් හෝ සංයුක්ත තැටියක මෙන් ම තෑග්ගක් ඔතා ඇති කොළයත් කවරයයි.
අන්තර්ජාලයේත් “කවර” වර්ගයක් තිබේ. ඒ කවර මේ කලින් කි කිසිදු කවර වර්ගයකටත් අයත් නොවේ. ඒ කවරවලට වඩා මේ කවරවල ඇති වෙනස කවරක් ද යත්, මේ කවර කනට ඇසෙන, ඇසට පෙනෙන සහ හිතට දැනෙන ඒවා වීම ය.මේ කතා කරන්නට යන්නේ අන්න ඒ කවර ගැනයි.

අන්තර්ජාලයේ ඇති Covers යනු,  යම් කිසි ගීතයක්, ජනප්‍රිය නොවන පුද්ගලයෙකු විසින් ඒ අයුරින් ම හෝ, තමන්ට අනන්‍ය හැඩතල එකතු කරමින්, වාණිජ පරමාර්ථයන්ගෙන් තොරව ගායනා කර පටිගත කිරීමයි. වත්මන් අන්තර්ජාලා භාවිතාකරුවන් අතර ඇති ඉතා ජනප්‍රිය රසාස්වාදන අංගයක් ලෙසට හැඳින් විය හැකි මෙම ගී කවර, අපේ රටට ආවේ කවදා කෙලෙස කවර ආකාරයකින්ද යන්න පිළිබඳව විදිමත් සොයා බැලීමක් මා දන්නා තරමින් නම් මෙතෙක් සිදු කර නැත. නමුත්,  කවර් කලාව ශ්‍රී ලංකාවේ  ජනප්‍රිය වන්නට ඇත්තේ, චීනයේ නිෂ්පාදිත ජංගම දුරකථන ලංකාවේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර ව්‍යාප්ත වීමත් සමඟ ය යයි අනුමාන කල හැක.
කැමරා, අන්තර්ජාල වැනි බොහෝ පහසුකම් බහුතර ජනතාවට, බැංකු නොකඩා පාවිච්චි කරන්නට  අවස්තාව ලැබුනේ චීන ජංගම දුරකථන මගිනි. ඒවායේ ගුණාත්මක බව කෙසේවෙතත්, අති බහුතරයකට අත පොවන මානයේ වූ මිලගණන් එයට හේතු විය.නාන කාමරයේ දොර වසාගනිමත් සමඟ ඇතිවන  පුද්ගලිකත්ව හැඟීම සහ නිදහස සමඟ බොහෝ දෙනා  bathroom singers ලා  බවට පත් වේ. අමරදේවයන්ගේ සිට ශකිරා සක්වා ඕනෑම අයෙකුගේ ගීතයක් සමුද්‍ර ඝෝෂ විරිතෙන්  එලියට දැමීම අභිබවා ගොස්, සංගීතය ගැන හැඟීමක පිහිටන  ගැන හැඟීමක පිහිටන ඇතැමෙකු මේ කැමරා සහ අන්තර්ජාල පහසුකම ඔස්සේ නාන කාමර දොරෙන් පිටතට ත් ගායකයා ගෙන ඒමට සමත් වූ හ.

කවර අප රට තුළ රැල්ලක් වන්නේ තාක්ෂණික භාවිතය සුලභ වීම මෙන් ම තවත් මානුෂීය කාරණා මත පදනම් ව ය.
Original ගීත බොහොමයක් ඇත්තේ, ගායකයෙකු වීමට ආශාව ඇති  මධ්‍යම පාන්තික තරුණ පරපුරේ  හීනවලට තරමක් දුරිනි .ඒ ප්‍රාග්ධනය සපයාගැනීමේ අපහසුව මතය.ඒ හේතුවෙන් ගායකයෙක් වීමේ පහසුම මග ලෙසට කවර  තෝරාගැනීමට  බොහොමයක් තරුණ පිරිස් පෙළඹෙති.   අනෙක් කාරණය වන්නේ , ශබ්ධාගාරයක නියමිත තත්ත්ව වලට අනුකුලව කරපු සිංදුවකට එහා ගිය  homely ගතියක් හෙවත් සාමාන්‍ය ජනතාව අතර මුසු වීමේ හැඟීමක් ඇති කිරීමේ හැකියාව කවරවල තිබීම ය. කොළඹ මිදුල් කඩක වවන ගෝවා ගෙඩිය, නුවර එළියේ ගෝව ගෙඩිය තරම් සරුවට නො වැඩුනත්, නිවෙස් හිමියාට  එය නුවර එළියේ වැවී කඩ පොළකින් මිලටගත් ගෝවා ගෙඩියට වඩා වැඩි වටිනා කමක් දැනෙන “මගේ කම සහ අපේ කම” ම කවරවල ඇති ඒ ” මගේ කමට  සහ අපේ කමට” සමාන ය.

එලෙසින් ම විනෝද චාරිකාවක,  මධු  පාන සාදයක ගැයෙන ගීත බොහෝ විට  සමීප වෙන්නේ originalවලට වඩා මේ කියන කවරවලට ය. ඒ මතකයන් සමඟ බැඳෙන හැඟීම් යලි යලිත් පුනරාවර්ජනය කරන බැවින් ම කවර සාමාන්‍ය සමාජයේ පැතිර යාමට වක්‍රාකාර හේතුවක් වූවා වන්නටද  පුළුවන. එලෙසින් ම ලැබෙන ජනප්‍රියත්වය නිසා ම,  හොඳ කැමරා, නියම ශබ්ද උපකරණ ආදිය උපයෝගී කරගනිමින්, වැඩි වෙහෙසක් යොදා නිර්මාණය කළ ගුණාත්මක කවර බිහිවන්නට දිරි ලැබෙනවා වන්නටද පුළුවන.

බහුතරයක් ශ්‍රී ලාංකික කවරවලට ඇති එක් සාධාරණ චෝදනාවක් වන්නේ ගුණාත්මක භාවය අඩු වීම නිසා,  “නිසි රස ” නැසී යාම ය.අපේ රටේ අති දක්ෂ බොහොමයක් කවර් කරුවන් ගේ ලොකුම උපකරණ  i-දුරකථනය සහ සංගීත භාණ්ඩ එකකට හෝ දෙකකට සිමා වී තිබේ. ඒ නිසා, ඔවුන්ගේ දක්ෂතාවයේ තරමට ම රසයක් අවසන් ප්‍රතිපලය තුල නැති වෙන්නට ඇති ඉඩකඩ වැඩි ය. ඉතින් නැවතත් අර මධ්‍යම පාන්තික හීනවලට දුර ඇති ප්‍රාග්ධන කතාවම ය. නමුත් මෑත කාලීන තාක්ෂණ  විපර්යාසත් සමඟ දැන් දැන්, පෙරට වඩා හොඳ දේශීය කවර  බොහොමයක්  අසන්නට ලැබේ.

පිට රටවල කවරයක් සඳහා original ගීතයකට දරන  වෙහෙසම දැරෙන අවස්ථා ස්ලභ ය.  ඒ නිසා  ඇතැම්විට original ගීත තරමට ම ඒ කවර  ජනප්‍රිය වේ. ඒ නිසා ම සමහර කවර , original ගීත අභිබවා යාමටද සමත් වේ.

අති බහුල ජනප්‍රියත්වය නිසා ම, ලංකාවේ සයිබර් සාහිත්‍යටත් cover ගීත කලාවටත් දැන් අත් වී ඇත්තේ සුපිරි තරු තරඟවලට අත් වූ  ඉරණම යි. නිර්මාණකරුවන් ට සාපේක්ෂව ප්‍රේක්ෂක ප්‍රමාණයේ ඇති අඩු වීමයි. එවැනි විටෙක බහුලවම දැකිය හැකි තත්වය වන්නේ, ගුණාත්මක බව අභිබවා ප්‍රමාණය ඉහළ යාමයි. ඒ නිසා කලක් යද්දී “ඉල්ලුම “ඇති යයි සිතන දේ සෙවුම් යන්ත්‍රවල මුලටම පැමිණේ. ඒ නිසා, ඇතැම් ගුණාත්මක කවර කවර අතක සැඟවී ඇත්දැයි සොයාගැනීම කවරාකාරයකින්වත් කල නො හැකි තත්වයට පත් වේ.

කවර යනු මහ කලාවකින් බිහි වූ අතුරු කලාවකි. . කවර නිර්මාණකරුවන්ට ද ඉදිරියට ඒම සඳහා ඇති-හැකි අයගේ අත-හිත ඕනෑ කර තිබේ. ඒ ගායකයන් වී,  ගීත ලොවේ පොත පෙරලන්නට පමණක් ම නොවේ. ගී පොතේ පිට කවර ද නො නැසී පවත්වාගෙන යාමට ය.

ගන්ධ

mal

කනත්තේ දුම් බටය,
පෙනේ මතු මහලට,
බොහෝ උස් ගොඩනැගිලි,
පහන් කණු අතරින්.

කනතු වැට මෑතින් ,
දුම් බටය අසලටම,
උස් වූ ගොඩනැගිල්ලක,
මතු මහල් තලයක,
වවා ඇත සුදු,
අරලියා ගසක්.

පෙනේ එය දුරට-දුම් බටය අසලින් ම.

මුදුන ගැවසුණු සුදු මල් ඇසින්,
බලා සිටි,
දුම් බටය අයාගත් මුවින්,
බලා සිටිනා අහස දෙසම.

දුම් බටයෙන්, දුම් විසිරේ.
දැවෙන මිනී ගඳ අරලියා සුවඳ හා මුසුවෙයි.

දුම්

large

————-
රමණය අවසන් විය.
උඩුකය පමණක් ඔසවා දුම් වැටියක් දල්වාගත් ඔහු යළිත් ඇය මත දිගා වූයේ ය.
ඔහුගේ බඳ වටා දෑත් යැවූ ඇය, යළිත් ඔහුගේ පිටෙහි දහදිය තලන්නට වූවා ය.
ඔහු ඇගේ දෙතොල් මත දෙතොල් තැබුවේ ය.දැනෙන දුම් රසට ඉඩ දෙමින්, ඇය දෑස් පියාගත්තා ය.
ඔහු ඇගේ දෙතොලින් මෑත්ව ඇගේ මුහුණ දෙස බලා සිටින්නට වූයේ ය.
ඇය ලස්සන යැයි ඔහුට සිතුණි.
ඇගේ නළල පටු ය. ඇස් බැමි ඝන ය. දිගු ඇස් පිහාටුවලට යටින්, අඳුරු සෙවනැලි ඇඳී තිබුණි.
උල් නාසයත්, ඝන දෙතොලත් ඊළඟට ඔහුගේ බැල්මට හසු විය.
නාසය මත දුඹුරු පැහැ ලප ද, කොපුල් මත කුරුලෑ කිහිපයක් ද විණි .
ඇය එතරම් ලස්සන නැතැයි ඔහුට සිතුණි
ඔහු ඇගේ ඇහි බැමක් මත ඇඟිලි තුඩකින් ඉරක් ඇන්දේ ය.
“හ්ම්ම්….?”
ඇය දෙනෙත් නො හැරම හුස්මක් පිට කළා ය.
“යමු ද?”
“හ්ම්ම්…”
“වැඩට යන්නත් තියෙනවනේ..”
“හ්ම්ම්..”
ඔහුගේ දුරකථනය නාදවන්නට විය. එය අතට ගත ඔහු තිරය දෙස මොහොතක් බලාසිට ඇය මතින් නැගී සිටියේ ය.
ඇය සුසුමක් හෙලමින් ඇලයට වකුටු වූවා ය. ඇඳ කිරි කිරි ගෑවේ ය.
ඔහු දෙතොල හරහා දබරඟිල්ල තබමින් නිහඬවන ලෙසට ඇයට සන් කළේ ය.
” හෙල්ලෝ..”
” ඔෆිස් එකේ.. ඔෆිස් එකේ.. විනාඩි දහයක් දෙන්න මම ගන්නම් …”
ඔහු නාන කාමරයට ගොස් දොර වසා ගත්තේ ය.
කොට්ටයකින් නිරුවත ආවරණය කරගත් ඈ කාමරය පුරා දෙනෙත් යැවුවා ය. නාන කාමරයට ඔහු ගිය මඟ අළු නිල් දුම් කැරලි පැතිර තිබුණි.
කතා කළේ ඔහුගේ බිරිඳ බව ඇය වටහා ගත්තා ය.
නාන කාමරයේ දොර හැරුණි. ඔහු හෙළුව වැසෙන්නට තුවායක් ඇඳ සිටියේ ය. දෙපා දිගේ තෙත බේරෙමින් තිබිණි.
“යමු ද?”
ඇය කිසිවක් නොකියා ඔහුගේ අතකින් ඇද්දා ය.
ඔහු ඇඳ මත ට බර වූ යේය.
සිගරට් පැකට්ටුව හා ලයිටරය ඇඳේ පසෙක විය. ඔහු තවත් සිගරට්ටුවක් දල්වා ගත්තේ ය.
ඇය කෙලින් වී හිඳගත්තා ය.
ඔහු මේස් දමන්නට වුයේ ය.
“දැන්ම?”
“නැතුව…? වැඩට යන්නේ නැද්ද අද මම?”
ඇය දුම්වැටිය ඔහුගෙන් උදුරාගෙන උගුරක් ඉහලට ඇද්දා ය.
තනි මේස් කකුල පිටින් ඔහු යළිත් වතාවක් ඇඳේ වැතිරුණේ ය. තව ටිකක් වේලා ඉන්නට ඔහුට සිතුණි.
ඇය දුම්වැටි පුලිඟුව ඔහු ගේ පපුවේ මවිල් ගසකට සමීප කළා ය.
කෙස් පිළිස්සෙන පුළුටු ගඳක් නැගිණි.
නිහඬ කල ජංගම දුරකතනයේ එළි දැල්වෙමින් නිවෙමින් තිබිණි.ඔහු එය අතට ගෙන බැලුවේය.
නිවසේ අංකය දිස්වෙමින් තිබිණ.
ආපසු ඇයත් සමඟ මෙවැනි ගමන් නො එන්නට ඔහු සිතා ගත්තේ ය.
ඇය දුම්වැටියෙන් නිකුත් දුමෙන්, අවකාශයේ චිත්‍ර අඳිමින් සිටියා ය.
ඔහු මොහොතක් ඇය දෙස බලා හුන්නේ ය.
“යමු ද?”
ඔහු අනෙක් මේස් කකුල අතට ගත්තේ ය.
ඇය දුම් උගුරක් උරා ඔහුගේ දෙතොල් මත දෙතොල් තබා දුම් පිට කළා ය.
ඔහු ඒ දුම උරා බීවේ ය.
“යන්න හිතෙන්නේ නෑ”
ඉනික්බිති ඔහු කිවේ ය.
රමණයෙන් ඉක්බිති ව ගත වූ අඩ පැය තුළ ප්‍රථම වතාවට ඇය සිනාසුණා ය.
“සිගරට් බොත්දි ද?”
ඇය ඇසුවාය.
ඔහු ඇය ගේ හිස සිම්ඹේ ය. ඉස්හොරි කුයිල ඔහුගේ නාසයට දැනිණි.
———————————
ඉන්පසු ගතවූ විනාඩි පහළොව ඉතා ඉක්මනින් ගතවී ගියේය.
කලිසමට යට කළ කමිසයෙන් සහ හොඳින් පීරූ හිසෙන් යුතුව ඔහු වේගයෙන් පඩිපෙළ බසිමින් සිටියේ ය.
ටී කමිසයකින් සහ කලිසමකින් සැරසුණු ඇය දොර අසල සිටගෙන සිටියා ය.
ඔහු ආපසු හැරී නොබැලු වේ ය.
ඇය ආපසු හැරී කාමරය දෙස බැලුවා ය.
සුදු පැහැති කොට්ටය මත අළු විසිරී තිබුණි. කාමරය පුරා අළු නිලෙන් යුතු දුම තුනියට බැඳී තිබුණි.
ඇය හුස්මක් ඉහලට ඇද්දා ය.
නාසය හුරු වී තිබූ හෙයින් දුම් සුවඳ ඇයට විශේෂයෙන් දැනුනේ නැත.
කාමරයේ දොර වසා දැමූ ඇය වරකට පඩිය බැගින් පඩිපෙළ බසින්නට වූවා ය.

දෙතොල්

red-lips

කරමින් ඇරයුම්,
මගේ දෙතොල් ලවා
ඔබේ නම කියවයි.
කොපි කෝප්පයේ ගැට්ට මත,
රතු මලක සලකුණක් තබමින්,
නුරාවට හිනැහෙයි.
ඔබ නික්ම ගිය පසු,
ඒ සලකුණ මත, තබා මම මා දෙතොල්,
විඳිමි ඔබව,
දෙනෙත් පියාගෙන.
සෙරමික් මතුපිට,
ඔබේ තොල්,
මගේ නෙත් පියන් යට ඔබේ තොල් ඇඳෙයි. සිනිදුවට සිත රැවටෙයි.
සෙරමික් දාරය, ඉදිරි දත් මත ගැටෙයි.

ඔබේ තොල්,
ඔච්චම් හිනාවෙන් විකසිත වෙනු,
සිත දකියි.

දෙනෙත් හැර බලමි.
ඔබ නොමැත.
විලවුන් සුවඳ හා,
කෝප්ප ගැට්ට මත දැන් දැන් මැකී යන, රතු දෙතොල් සලකුණ පමණි.